A súa vida
Naceu en 1931 en Zobra (Lalín), onde sempre viviu. Amparo vivía cos seus pais e cos seus avós. Curiosamente, aprendeu a tocar e bailar coa súa avoa, e o avó tamén bailaba; en cambio, os seus pais non sabían cantar nin bailar. A súa compañeira de tocar e bailar era Hortensia, amiga e veciña. Amparo e Hortensia tocaron sempre xuntas, e foron as que seguiron mantendo viva a tradición no lugar de Zobra: seguiron tocando e bailando, facendo ruadas e ensinando a outras veciñas do lugar para manter vivo o seu legado.
O seu xeito de tocar e cantar
Coma Hortensia, aprendeu a tocar nun prato de porcelana, porque na casa non tiñan pandeireta. A avoa de Amparo tocaba co puño, pero ela di que lle era máis fácil coa man, e sempre tocou coa man medio aberta. Igual que Hortensia, toca na muiñeira os dous toques máis fortes e sen abrir moito a pandeireta. A orde das pezas era xota, muiñeira, agarrado e rumba.
Rexistros audiovisuais |
Ficha técnica da gravación 1
Ficha técnica das gravacións 2 e 3
|
Quen a nomea?
Por que?
Témoslle especial cariño porque en Zobra foi onde, aínda que en distintas épocas, fixemos as nosas primeiras recollidas. Porque desde entón fomos tecendo un vínculo entre nós, polo que hoxe nos consideramos como da familia. Porque son bravas no seu cantar, no seu tocar e no seu vivir. Porque son uns verdadeiros tesouros humanos vivos, coa grandísima habilidade de transmitir o saber popular cun arte e unha alegría asombrosas. Polo tanto que nos aprenderon coa súa leal compañía, sempre fieis á Santa Ferreña, a cal é a representación delas, e elas a súa encarnación.