|
María Peregrina
|
A súa vida
Nada en 1927 na aldea de Bargo, parroquia da Peregrina, concello de Santiago de Compostela. Casou para Aradas, onde tivo os seus fillos, se dedicou á labranza e a entrevistamos. O alcume de Pereghrina de Chedeiro vén do nome da casa para a que foi de casada: a casa de Chedeiro de Aradas.
O seu xeito de tocar e cantar
Muller do rural compostelán que aprendeu das máis vellas nas foliadas que se facían na aldea de Bargo. Tocou a pandeireta, coma o resto das mozas do seu tempo, pero ela gostaba máis de cantar.
Coñece numerosas cantigas "de andar o camiño", tons de muiñeira, de pateado, de agarrado... e mesmo moitos cantares aprendidos de seu pai, quen, segundo nos contou, os trouxo da emigración. Tamén recordaba cantares da panxola da noite de Nadal, de Reis, de Ano Novo e da regueifa.
Coñece numerosas cantigas "de andar o camiño", tons de muiñeira, de pateado, de agarrado... e mesmo moitos cantares aprendidos de seu pai, quen, segundo nos contou, os trouxo da emigración. Tamén recordaba cantares da panxola da noite de Nadal, de Reis, de Ano Novo e da regueifa.
Rexistros audiovisuais |
Ficha técnica da gravación
|
Quen a nomea?
Alejandro Martínez Míguez (Ales Míguez)
[email protected]
[email protected]
Por que?
A miña veciña Peregrina. Son quen son por criarme onde me criei e rodeado desta xente, gardiá e transmisora da nosa cultura; labregas silenciadas que, de xeito silencioso, eran a esencia máis pura e xenuína do noso país, do noso ser. Elas, sempre nun segundo plano, foron e son as que nos permiten, a día de hoxe, estar onde estamos.